Το 2026 συμπληρώνονται 30 χρόνια αδιάλειπτης δημιουργικής παρουσίας του Χρήστου Ν. Καρακάση στον κινηματογράφο, το θέατρο, τη συγγραφή και τα πολιτιστικά πράγματα της χώρας.Μια διαδρομή που, όπως ο ίδιος ορίζει μέσα από τη δημόσια παρουσία του, ξεκινά το 1996, με την πρώτη του συμμετοχή στο διαγωνιστικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μονάχου, και συνεχίζεται μέχρι σήμερα μέσα από την κινηματογραφική δημιουργία, την παραγωγή, το θέατρο, τη συγγραφή και την ανάπτυξη πολιτιστικών δράσεων.
Τρεις δεκαετίες γεμάτες ταινίες, θεατρικά έργα, βιβλία, κείμενα, παραγωγές, φεστιβάλ, συνεργασίες και πολιτιστικές πρωτοβουλίες συνθέτουν μια πορεία με σταθερό σημείο αναφοράς την ανάγκη για δημιουργία και επικοινωνία.
Ο κινηματογράφος αποτέλεσε για τον Χρήστο Ν. Καρακάση έναν τρόπο παρατήρησης του κόσμου και αναζήτησης όσων βρίσκονται πίσω από την επιφάνεια της εικόνας. Το θέατρο έναν χώρο συνάντησης με τον άνθρωπο και τη ζωντανή παρουσία, ενώ η συγγραφή έναν διαφορετικό δρόμο έκφρασης για όσα δεν μπορούν πάντα να ειπωθούν μέσα από την εικόνα.
Η ΚΟΥΙΝΤΑ – ένας χώρος δημιουργίας και πολιτισμού
Σημαντικό κεφάλαιο αυτής της τριακονταετούς πορείας αποτελεί η ΚΟΥΙΝΤΑ, μέσα από την οποία αναπτύχθηκαν δραστηριότητες στον χώρο της κινηματογραφικής και θεατρικής παραγωγής, της έκδοσης και της πολιτιστικής δράσης.
Η ΚΟΥΙΝΤΑ αποτέλεσε όλα αυτά τα χρόνια έναν χώρο όπου συναντήθηκαν δημιουργοί, έργα και ιδέες, στηρίζοντας καλλιτεχνικές πρωτοβουλίες και δημιουργώντας δυνατότητες επικοινωνίας και συνεργασίας.
Μέσα από αυτή τη διαδρομή αναπτύχθηκε και το Διεθνές Φεστιβάλ Ψηφιακού Κινηματογράφου Αθήνας – AIDFF, ένας θεσμός που έχει ως βασικό του στόχο την παρουσίαση σύγχρονων κινηματογραφικών έργων, την ανάδειξη νέων δημιουργών και τη δημιουργία ενός ανοιχτού διαλόγου γύρω από τον σύγχρονο κινηματογράφο.
Για τον Χρήστο Ν. Καρακάση, ένα φεστιβάλ δεν είναι μόνο οι προβολές. Είναι κυρίως οι άνθρωποι, οι συναντήσεις, οι ιδέες και οι συνεργασίες που δημιουργούνται γύρω από αυτές.
30 χρόνια δημιουργίας – ένας σταθμός, όχι ένας απολογισμός
Η συμπλήρωση των 30 χρόνων δεν αντιμετωπίζεται ως ένας τελικός απολογισμός, αλλά ως ένας σταθμός μιας διαδρομής που συνεχίζεται.
Πίσω από κάθε κινηματογραφικό ή θεατρικό έργο, κάθε βιβλίο, κάθε παραγωγή και κάθε πολιτιστική δράση βρίσκονται άνθρωποι: συνεργάτες, καλλιτέχνες, τεχνικοί, ηθοποιοί, μουσικοί, παραγωγοί, συγγραφείς, δημιουργοί και θεατές.
«Τριάντα χρόνια δεν είναι μόνο ένας αριθμός. Είναι οι άνθρωποι, οι συναντήσεις, οι δυσκολίες, οι χαρές και όλα όσα σε κάνουν να συνεχίζεις», σημειώνει ο Χρήστος Ν. Καρακάσης.
Και προσθέτει:«Η δημιουργία, όταν είναι πραγματική ανάγκη, δεν τελειώνει με μια επέτειο. Συνεχίζεται. Ίσως αυτό να είναι και το σημαντικότερο μάθημα αυτών των τριάντα χρόνων: να συνεχίζεις να κοιτάζεις μπροστά, ακόμη κι όταν έχεις ήδη διανύσει έναν μεγάλο δρόμο».
«Το Βλέμμα – The Gaze»
Στον σταθμό των 30 χρόνων έρχεται και η νέα κινηματογραφική του δημιουργία, «Το Βλέμμα – The Gaze», ένα έργο που κινείται ανάμεσα στη μυθοπλασία και το δοκίμιο και εστιάζει στην ίδια την πράξη της παρατήρησης και της κινηματογραφικής ματιάς.
Η ταινία θέτει στο επίκεντρό της ένα διαχρονικό ερώτημα:
«Τι σημαίνει πραγματικά να κοιτάζεις;»
Ο άνθρωπος, ο χρόνος, η μνήμη, η απουσία, ο έρωτας, η πόλη και η ίδια η ζωή γίνονται πεδία ενός κινηματογραφικού βλέμματος που επιστρέφει τελικά στον ίδιο τον άνθρωπο.
Το «The Gaze» αποτελεί για τον Χρήστο Ν. Καρακάση όχι απλώς μια ακόμη κινηματογραφική δημιουργία, αλλά έναν νέο σταθμό σε μια διαδρομή τριών δεκαετιών.
Μια διαδρομή που ξεκίνησε το 1996 και συνεχίζεται σήμερα με την ίδια βασική ανάγκη:
να δημιουργεί, να παρατηρεί και να αναζητά μέσα από την τέχνη.
Γιατί, μετά από 30 χρόνια, ίσως το σημαντικότερο δεν είναι πόσα έργα δημιουργήθηκαν.
Είναι ότι το βλέμμα παραμένει ακόμη ζωντανό.
Και όσο υπάρχει αυτό το βλέμμα, υπάρχει ακόμη δρόμος.