Άρθρα Συνεργατών

stella mariΣε μια  εποχή, που οι προκλήσεις, διευκολύνσεις , υποσχέσεις της τεχνολογίας  και του ορθολογιστικού πλαισίου του πολιτισμού μας και του τρόπου  σκέψης του, μάς χαμογελούν  συχνά ως αδιαμφισβήτητη  λύση ή έστω σανίδα σωτηρίας της μιζέριας μας και των αδιεξόδων της, η  σταθερή αξία της ποίησης  μάς χτυπά την πόρτα ξανά και ξανά για να μάς θυμίσει το πεπερασμένο του μυαλού μας, όπως έχουμε δεχτεί να το χρησιμοποιούμε, δηλαδή περιορίζοντας το μεσα από τον ευνουχισμό της  αίσθησης- μοναδικό καταφύγιο και ελπίδα επαναπροσδιορισμού της Κλίμακας, του μεγέθους μας  και της απαιτούμενης σεμνότητάς  μας προκειμένου να επιβιώνουμε στην ολότητά μας-δηλαδή με το σκληρό αλλά  συγχρόνως λυτρωτικό του  ταυτόχρονου της  συνύπαρξης  του ανεπαρκούς ,αλλά και του μεγαλείου μας.

aridaia1Τ’ αηδόνια δε σ’ αφήνουν να κοιμηθείς στις Πλάτρες. Στην Αριδαία ξαγρυπνάς για ν’ αφουγκραστείς τα νερά, για να ακούσεις τα ποτάμια!Όπου κι αν βρεθείς ο Βόρας, η μεγάλη βουνοσειρά, μισοξαπλωμένος δίπλα σου, Θεός σε αέτωμα αρχαίου ναού. Στα σπλάχνα του ζεσταίνει τα νερά κι ύστερα τ’ αφήνει να κυλήσουν αχνιστά στο Θερμοπόταμο. Κι αυτά ξεχύνονται στους καταρράχτες, αγκαλιάζονται με τα κρύσταλλα που κατεβαίνουν από τις κορφές του Καιματσαλάν, με τα χιόνια που λιώνουν μόλις τ’ ακουμπήσει η  η άχνη της άνοιξης

Μια φορά και έναν καιρό σε μια πανέμορφη χώρα, που την έλεγαν Γελάδα, παντού ακούγονταν γέλια. Οι άνθρωποι γλεντούσαν μέρα νύχτα, δεν υπήρχε φτώχεια και κακομοιριά, ο καθένας αγαπούσε και φρόντιζε τον πλησίον του και όλα λειτουργούσαν στην εντέλεια

dipsasmenoi Γιατί το διάλεξα αυτό το επάγγελμα! Εγώ, όταν ήμουν  παιδί (στην ηλικία σας), δεν ήμουν κι απ’ αυτούς που πατούσανε και με τα δύο τους πόδια στη γη. Εμένα το όνειρό μου ήταν να γίνω συγγραφέας. Πετούσα, ονειρευόμουν να δώσω πνοή σε χαρακτήρες, να επινοήσω έναν κόσμο, για να κάνω ορατό αυτό που δεν υπάρχει. Γιατί, όμως, έγινα ιατροδικαστής, Γιατί εγώ, ο ονειροπόλος νέος,  διάλεξα αυτό το επάγγελμα, που απαιτεί επαφή με την πραγματικότητα;

omadaarenaΤο υπέροχο έργο του Τζον Φορντ ανέβασε η Ομάδα Αρένα, υπό τη σκηνοθεσία και τη διασκευή του Αλέξανδρου Σωτηρίου.Ακραίο, σκοτεινό, βίαιο, ποιητικό, το κείμενο αποθεώνει τα όρια των ανθρώπινων συναισθημάτων και τα ανυψώνει στη σφαίρα του παντοτινού και του αέναου.

animation1Και μια ωραία πρωία με συννεφιά βούηξαν τα μη μη έψιλον, πως μια μεγάλη επενδυτική εταιρεία της απέναντι όχθης πτώχευσε. Πρωί ήταν, δεν είχα προλάβει να ψήσω και τον καφέ, αδιάφορο μου ακούστηκε. Τι σημασία μπορεί να έχει αυτό για μένα; Πως μπορεί μια εταιρεία στην Αμερική να επηρεάσει την Ελλάδα; Εδώ δεν αλλάζει τίποτα, ακόμα και όταν έχει δρομολογηθεί, πολλάκις προεκλογικά διακηρυχθεί και επίσης πολλάκις χρηματοδοτηθεί από την ένωση, θα αλλάξει η ρουτίνα μας εμάς από μια πτωχευμένη επενδυτική εταιρεία;

Και έτσι όπως ήταν αμίλητος ξαφνικά αποτινάχτηκε.
Είδε αυτό που ποτέ δεν ήθελε να ζήσει.
Μέσα από τα μάτια της ψυχής του.
Έκλεισε την πόρτα, βγήκε τρέχοντας, έτρεξε στους δρόμους.
Έτρεχε για να ξεφύγει από την ταχύτητα της τρέλας του, αλλά όπως πάντα, εκείνη, πρωτοπόρος στα μεγάλα και μικρά βήματα της ζωής του, ήξερε να πάει πιο γρήγορα, γνώριζε τους βηματισμούς του.

parko1Από τις σημαντικότερες επιδιώξεις μιας σύγχρονης πόλης είναι η δημιουργία περιβαλλοντικής συνείδησης στους μικρούς δημότες, τους αυριανούς υπεύθυνους πολίτες. Στο Νέο Ψυχικό την αποστολή αυτή ανέλαβε να φέρει εις πέρας ένα πρότυπο πάρκο για παιδιά. Το εκπαιδευτικό οικολογικό πάρκο, που ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 1992 σε μία έκταση δύο εκταρίων είναι το επιστέγασμα της έντονης δραστηριοποίησης του Δήμου στα θέματα της ανακύκλωσης και της προστασίας του περιβάλλοντος.

Η Δημοτική Επιχείρηση Περιβάλλοντος και Βιώσιμης Ανάπτυξης (ΔΕΠΕΒΑ), δημιουργήθηκε το 1991, με κύριο αντικείμενο την προστασία του περιβάλλοντος μέσα από την ανάπτυξη και την υλοποίηση προγραμμάτων όπως η ανακύκλωση και η εκπαίδευση, ώστε να επιτευχθεί η αστική, οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη της πόλης

Γράφει η ΜΑΡΙΑ ΚΕΚΚΟΥ, ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, ΘΕΑΤΡΟΛΟΓΟΣ.

Στις 22, 23 και 28 Ιανουαρίου παρακολουθήσαμε μια παράσταση από την Θεατρική Πρωτοβουλία Δρυς του Πολιτιστικού Ομίλου Φοιτητών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η ομάδα αυτή αποτελεί προέκταση της θεατρικής ομάδας δ ρ Υ ό ς τ ό Π ο ι που συνεργάζεται με τον Πολιτιστικό Όμιλο Φοιτητών του Πανεπιστημίου Αθηνών και πλαισιώνεται από πανεπιστημιακούς ερευνητές, επαγγελματίες καλλιτέχνες και φοιτητές.

mitiliniΗ επαρχία θα μπορούσε να ειπωθεί ότι είναι καταρχήν τόπος. Ίσως ο δικός μας τόπος, ίσως άλλος τόπος.Η ετυμολογία της λέξης τόπος έτσι όπως αναφέρεται στο αντίστοιχο λήμμα του Λεξικού της Κοινής Νεοελληνικής , περιλαμβάνει τα εξής: 

Off Canvas sidebar is empty